I guessed I found my prince charming . We have alot in common. But I afraid of loving and losing someone again. I meant it , It's really hurt. He was like made me in love more and more.
Things in common:
-dia takde kakak
-dia dah single about 2-3 bulan
-dia playboy dulu
-dia anak bongsu
-dia manja <----- tambah je tu.
We were chatting at facebook. At night , we otp. At first I called him for sure number je. Then at middle of night, he called me. I macam 'kbai' 'kbai' 'kbai' tapi dia macam nak cakap lagi. It's about 1hour and 30minutes. He made me cried again and again by asking me about my past. It's hurt. Dia bukan nak pujuk ke apa oh.
Some our conversation:
A:Kenapa awak baik sangat?
K:Sebab you layan baik sangat.
Again asking
A:Kenapa you baik sangat?
K:Fikir sendiri laa kenapa lelaki baik dengan perempuan.
A:Sap kok tak?
K:Sappp :D
A:Dah potong?
K:Belum nanti bulan 12 I potong . ahaha, dah lah.
Chat
A:Gambar mana gambar? I nak tengok.
K:I privatekan.
A:bukak lah , nak tengok.
K:DAh bukak dah.
K:Dah? I nak private balik ni.
A:EH jap 3minit.
K:Nak save lah tu, buat wallpaper dah agak
A:hahaha.
A:I nak gambar lain ada? Nak gambar lain.
K:Gambar tu je yang ada. Mengada you ni .Tampar nak?
A:Tampar ah . Mana ada takot. Kita panggil abang polis tu.
K:Ahaa, panggil lah.
Banyak sangat benda kiteorang cakap. Malas dah nak type. Teehee, He can read my mind. Tu bahaya. Kbai.